1993оны “Утгын чимэг” наадмын Дэд байрын шагналт Би энд тэндээсээ нурж сэтэрсэн чулуун хороо сандайлан хөхөмдөг алсыг ширтэн суулаа. Мал малын зах бэлчиж, ингэ ботго буйлалдан байдаг хаваржаа минь эзгүйрч, бууцны хөл морин халгайд идэгдэн сэгсийсэн ногоон юм зөөлөн сэвшээнд бөхөлзөх нь улам ч гунигтай. Хэдэн болжмор чулуун хороо дамжин дэргэж, намайг газрын хаанаас гараад ирснийг хачирхах мэт бүлтэлзэн жиргэнэ. Тэр нь “Жигмэдданзаны саарал толгойт буцаад ирчхэж” хэмээн хэлэлцэх лүгээ нэгэн адил. Таанын үнэрт салхи сэвэлзэж, харгана цэцэглэсэн Овоотын маань нүнжигтэй бор толгод байдгаараа хэдий ч нэг л юм дутаад байлаа. Миний багад энд найр хурим болж, унага тамгалж, эмнэг…
