БУЦАХУЙ

Үүрийн цагаан гэгээ хав харанхуй хөндийг бүүдгэр өнгөөр сүлж эхлэхүйд Бороо тугаллаж, босон ядан өндөлзөх нялх нойтон тугалаа долоов. Түүний халуун бүлээн амьсгал тугалдаа, “Уухай, бос гэм! Чанга гишгээрэй!” хэмээн зогсоо зайгүй шивнэнэ. Өрцнөөсөө тасран унасан жаахан амьтнаа хорвоогийн гэрэлт наранд хүлээлгэн өгөхөөр чармайн зүтгэх эхийн сэтгэлийн энэ түрлэг бол ямарваа амьтанд байдаг зөн билгийн…