НУЛИМСНЫ АМТ

Гэрлээ маань намайг тээр холоос таньж: Аав аа Миний аав ирсэн дээ гэж аялгуулан хашхирсаар гүйж ирээд хөлөөс минь зүүгдэв. Би түүнийг дээш өргөж, шороо хөлс үнэртсэн холцруутай бор хацар дээр нь үнсээд, -Миний охин нүүрээ угаахгүй яагаа вэ дээ? гэвэл -Ээж намайг гадаа тогло гэсэн гэж шулганаад баяр хөөр багтаж ядсан нүдээрээ эгцлэн харахад…

Ном, зохиол уншихын тулд бүртгүүлж, Уншигчийн эрх авсан байх шаардлагатай.
    Бүртгүүлэх    
Уншигчийн эрхтэй бол Энд дарж нэвтэрнэ үү
Хуваалцах: