Холбоо барих:
Сум орондоо инээд доог болсон Суут тэнэг манай нутагт байдаг юм Хүй цөглөх багадаа авсан нэрийг нь мартаж Хүмүүс түүнийг зүгээр л тэнэг ээ гэж дуудна Ганц муу морьтой мань тэнэг чинь Гангийн халуун наранд алдуул адуу усалж Гар…...
Сайхан ээжийн минь хэлдэг үгнүүд Санах бүрий орой уруу ороод Намайг зовоодог түргэн уур Намрын тэнгэрийн дуу шиг холдоод Нас тогтох сайхан Айлчин ирсэн ч нүүр улаймгүй Аж амьдралын бэл зузаараад Аливаа юманд хөл алдамгүй Ажил бүтээлийн бүл суугаад Нас…...
<< 5 сек 5 сек >> (Өгүүллэг) Найман сар дундаа орж ногооны үзүүр л мэдэгхэн модширч, хөх номин тэнгэр газраас улам холдсон мэт уужимхан цэлийж салхи сэрүүхэн үлээх болжээ. Байгал ертөнцийн хишиг бүрдэж, малчин ардын гэр хотлоор идээ цагаа дэлгэрсэн…...
Би сургуульд орох санаатай хотод ирж уралдаант шалгалтад унаад, нутаг буцахаар төмөр замын буудал дээр сэтгэл дундуурхан очив. Ажил эрдмийн аянд алсыг зорин одох олон салаа зам харгуйн эхлэл, зангилаа болсон галт тэрэгний өртөөн дээр ирэгсдийг угтан, явагсдыг үдэн түм…...
Би гаргүй хүн Би гартай хүн Мөхөлт дайн хоёр гарыг минь Мөчөөр нь тасалж аваад явчихсан юм Мөрлөсөн зэвсэг цээжинд тогтохгүй Мултарч унаад гаслан ёолсон юм Тэгэвч би гартай хүн Тэнгэрийн доор нартай хүн Хоёр сайхан “гар”-ыг надад Хонгор үрийн…...
Аргадан аргадан уйлавч, ааш нь олдохгүй хорвоо Алиа багахан хүүтэйгээ эртхэн учрах нь яав даа! Алаглан алаглан ургавч, амархан гандах цэцэгс Амьтны жаахан үртэйгээ хэдий болтол уймрах вэ? Ээжийн оёсон дээлийн энгэрийг норгож уйлсан ч Энэ л яваа насанд оройтсон…...
Уянгын оршил *********** -Цэрэг эрсийн улаан тоос Цэцгэн дундуур татаад явсан юм Цээжин дотор хагацал орхиод Цэнхэр уулсыг даваад явсан юм Олон эрчүүл дуугаа дуулаад Онгон талаар давхиад явсан юм Орон гэртээ зайгаа орхиод Одтой адил харваад явсан юм Сарних…...
Энэ бол маш залхуу нэгэн цохны тухай үлгэр юм. Тэр өдөржин унтах дуртай. Бас шөнөжин унтана. Тиймээс яаж нисдэгийг залхуу тэр цох мэддэггүй байв. Залхуу цох нэгэн өдөр нөгөө л унтдагаараа унтахыг хүсжээ. Нэгэнт нисэж чадахгүй хойно өөр яах ч…...
(Энэтхэг ардын үлгэр) Эрт урьд цагт Эрлэг номун хаан, эд баялгийн тэнгэр Лакшми хоёр нэгэн удаа хүмүүсийг сорьж туршихаар азарган бороотой хүйтэн үдшээр өвгөн эмгэн хоёрын дүрд хувилан хүний ертөнцөд бууж иржээ. Хотын нэгэн баян худалдаачны хаалган дээр…...
Эрт урьд цагт Арсландай мэргэн хаан гэж байжээ. Араараа дүүрэн ай түмэн арван живаа адуутай, өврөөрөө дүүрэн үй түмэн хорин живаа хонгор алаг адуутай юм гэнэ. Арынхаа хонхрыг дүүргэж үзээд, дүүрч байвал бүрэн гэж, дүүрэхгүй бол дутуу гэж мэддэг юм…...
Эрт урьд цагт нэг хоосон ядуу хүү оготно, зурамд урхи, тор зүүж, түүгээрээ амьдардаг байжээ. Тэгээд нэг өдөр оготно, зурам агнаж яваад түр амран сууж байтал гэнэт нэг улаан үнэг хар гүйхээрээ давхиж ирээд, тэр хүүгийн хормой доогуур шурган орж:…...
Эрт урьд цагт гэнэ. Шагжамуни анхны хүсэл сэтгэлчлэн бүтсэнд туйлын их баярлаж байжээ. Хурмаст тэнгэр: “Доод газар дээр юу болж байна?” гэж асуусанд “Эзэн минь, тэнд газар гэх юмгүй, уснаас өөр юу ч үгүй” гэжээ. “Тэгвэл чи дөрвөн далай хаана…...